Buzz
คนไทยมีความนิยมในการทำบุญ แต่ส่วนใหญ่จะทำบุญด้วยการบริจาคเงินหรือช่วยเหลือในโอกาสต่างๆ เช่น การช่วยชีวิตสัตว์ บริจาคเงินเพื่อการสร้างโลงศพ หรือการช่วยเหลือผู้ประสบภัย ซึ่งการทำบุญเหล่านี้มักจะมีลักษณะเป็นการให้ทานเป็นหลัก แต่บางครั้งก็มีคนที่ไม่สามารถทำทานเหล่านี้ได้เลย และห่างเหินจากการทำบุญไป
หลายคนเริ่มวิตกกังวลว่า การที่ตนไม่ทำบุญนั้นอาจทำให้ในชีวิตหน้าต้องเผชิญกับความยากลำบากมากกว่าคนที่ทำบุญเป็นประจำ ความกังวลนี้มีส่วนถูกต้องบ้าง แต่ไม่ทั้งหมด เพราะการทำบุญในพุทธศาสนาไม่ได้จำกัดแค่การให้ทานหรือทำบุญที่เกี่ยวกับพระและวัด ยังมีวิธีทำบุญอื่นๆ ที่สามารถทำได้ถึง ๑๐ วิธี ซึ่งแต่ละวิธีนั้นมีรายละเอียดดังนี้ โดย Mytour! horoscope จึงขอชวนพุทธศาสนิกชนทุกท่านทำบุญเสริมมงคลชีวิต
ในพระพุทธศาสนา การทำบุญมีอยู่ ๑๐ วิธี ซึ่งเรียกว่า "บุญกิริยาวัตถุ ๑๐” หรือ สิ่งที่เป็นที่ตั้งในการทำบุญ ๑๐ ประการ ได้แก่
๑. การให้ทาน แบ่งปันสิ่งของแก่ผู้อื่น เป็นการทำบุญที่ง่ายและสามารถทำได้ทุกคน (ทานมัย)
การให้ทานช่วยลดทอนความเห็นแก่ตัว และช่วยให้เราหลีกเลี่ยงความตระหนี่ถี่เหนียว รวมถึงการยึดติดกับวัตถุสิ่งของ นอกจากนี้ สิ่งของที่ให้ไปยังสามารถช่วยเหลือผู้อื่นและทำให้ชุมชนมีความเจริญรุ่งเรืองได้ด้วย
๒. การรักษาศีล ก็ถือเป็นการทำบุญ (ศีลมัย)
การฝึกฝนตนเองให้ละเว้นจากความชั่วร้าย และไม่ไปเบียดเบียนผู้อื่น มุ่งเน้นการทำความดี
ช่วยเหลือผู้อื่น และเป็นการสร้างความดีงามในชีวิตที่สามารถพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นไม่ตกต่ำ
๓. การเจริญภาวนา ก็เป็นการทำบุญ (ภาวนามัย)
การภาวนาเป็นการฝึกฝนจิตใจและปัญญา ช่วยให้จิตสงบ ปราศจากกิเลส
และความทุกข์จากอารมณ์ต่างๆ สามารถเห็นความจริงของสิ่งต่างๆ ได้ ผู้ที่ภาวนาสม่ำเสมอจะมีจิตที่สงบและชีวิตที่มีความสุข คุณภาพชีวิตจึงดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
๔. การอ่อนน้อมถ่อมตน (อปจายนมัย)
การแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนของผู้น้อยต่อผู้ใหญ่ และผู้ใหญ่ก็มีความเมตตาต่อผู้น้อย
รวมถึงการให้เกียรติและเคารพในความแตกต่าง ทั้งในเรื่องความคิดและวิธีการปฏิบัติของแต่ละบุคคลและสังคม
เป็นการลดการยึดมั่นในตัวตนและสร้างบุญได้
๕. การช่วยเหลือสังคมรอบข้าง (ไวยาวัจจมัย)
การสละแรงกายหรือเวลาช่วยงานส่วนรวม หรือการช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่ต้องการการสนับสนุน เป็นการทำบุญที่มีคุณค่า
๖. การเปิดโอกาสให้ผู้อื่นร่วมทำบุญ (ปัตติทานมัย)
การให้โอกาสผู้อื่นมีส่วนร่วมในการทำงานหรือแสดงความคิดเห็น หรือแม้แต่การอุทิศบุญให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ก็เป็นการทำบุญที่มีความหมาย
๗. การยอมรับและร่วมยินดีในการทำความดี (หรือทำบุญ) ของผู้อื่น (ปัตตานุโมทนามัย)
การเปิดใจยอมรับและร่วมอนุโมทนาในการกระทำความดีของผู้อื่น เป็นการสร้างบุญร่วมกัน และเป็นการส่งเสริมให้การทำความดีในสังคมเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
๘. การฟังธรรม (ธรรมสวนมัย)
การฟังธรรมะและคำสอนที่เป็นประโยชน์ ช่วยเสริมสร้างสติปัญญาให้กระจ่างและสว่างไสว ฟังคำสอนที่ช่วยให้ชีวิตดำเนินไปในทางที่ดี มีความจริง ความดี และความงาม เป็นการทำบุญอย่างแท้จริง
๙. การแสดงธรรม (ธรรมเทศนามัย)
การถ่ายทอดธรรมะและข้อคิดดีๆ ให้ผู้อื่นได้ฟัง เป็นการเผยแพร่คำสอนและวิธีการดำเนินชีวิตที่ดี ช่วยให้คนอื่นได้รู้จักความจริง ความดี และความงาม ซึ่งถือเป็นการทำบุญอีกประการหนึ่ง
๑๐. การทำความเห็นให้ถูกต้องและเหมาะสม (ทิฏฐุชุกรรม)
การปรับทิฏฐิและความคิดเห็นให้ตรงตามหลักธรรม โดยการพัฒนาและปรับปรุงความเข้าใจให้ถูกต้อง เป็นการพัฒนาปัญญาอย่างลึกซึ้งและเป็นบุญที่สำคัญ
ทิฏฐุชุกรรม หรือ สัมมาทัศนะ เป็นสิ่งสำคัญที่ไม่สามารถขาดได้ในการทำบุญทุกรูปแบบ จะต้องมีการนำทิฏฐิที่ถูกต้องมาประกอบกับการทำบุญทุกขั้นตอน เพื่อให้การทำบุญนั้นถูกต้องตามหลักธรรมและได้ผลตามความมุ่งหมาย
