สภาพสวย พระปิดตา พิมพ์ตะพาบ หลวงปู่เอี่ยม วัดสะพานสูง

วันนี้ เข้าสนามกันด้วย คำสอนของ หลวงพ่อพุทธทาสภิกขุ ที่ว่า ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา ก็คือ “การให้อภัยและความเมตตา กรุณา” ถ้าทำได้ ทุกสังคมและโลกก็จะมีแต่ความสงบสุข...

ตามด้วยพระเครื่องงามๆ ซึ่งวันนี้มีพระสวยระดับ 5 ดาวมาหลาย องค์ เริ่มด้วย พระพุทธชินสีห์ พิมพ์เกศตรง เนื้อชินเงิน กรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ อ.เมืองจ.พิษณุโลก ๑ ในยอดพระเมืองพิษณุโลก ค้นพบพร้อม พระพุทธชินราชใบเสมาที่มีศีลเสมอกัน โดยผู้สร้างเดียวกัน คือ พระธรรมราชาลิไท...

พุทธศิลป์เป็น สุโขทัยแบบตะกวน ที่งดงาม และพระพุทธคุณที่เข้มขลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งด้านคุ้มครองป้องกัน แคล้วคลาดภัย มีโชคลาภอำนาจวาสนา เสริมบารมี เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ถือเป็นพระถูกโฉลก ซึ่งข้าราชการชั้นสูงจากอดีตถึงปัจจุบัน ยืนยันว่าใช้บูชาแล้วแคล้วคลาดปลอดภัย จากอุบัติเหตุได้อย่างปาฏิหาริย์ มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานอย่างคาดไม่ถึง...

ทำให้มีผู้สนใจแสวงหา พระพุทธชินสีห์ กันมาก แต่ก็ยาก เพราะจำนวนพระมีน้อย หายากกว่า พระพุทธชินราชใบเสมา...

เนื้อพระมี ชินเงิน กับ สำริด พิมพ์พระมี ๒ แบบ คือ เกศแฉก กับ เกศตรง ราคาค่าความนิยมสูงถึง หลักล้าน ในปัจจุบัน ยิ่งเป็นพระองค์งาม ระดับแชมป์อย่างองค์นี้ ของ เสี่ยพรรค คูวิบูลย์ศิลป์ ราคาก็สูงตามคุณภาพ เพราะเป็นพระน่าใช้บูชา และน่าลงทุน...

องค์ที่สอง เป็น พระสมเด็จเกศไชโย พิมพ์ใหญ่นิยม ๗ ชั้น วัดไชโยวรวิหาร อ.ไชโย จ.อ่างทอง สภาพองค์สมบูรณ์ มีริ้วรอยสัมผัสใช้ให้เห็นทั่วองค์ บางส่วนผิวเนื้อเปิดเห็นเนื้อในที่อัดแน่นด้วยมวลสาร อย่างที่เรียกว่า เนื้อจัด ตำรับเดียวกับสูตรเนื้อพระสมเด็จ วัดระฆังฯ...

เคยมีหลักฐานปรากฏ เป็น แม่พิมพ์ พระสมเด็จ วัดระฆังฯ พิมพ์ใหญ่ ด้านหนึ่ง กับ แม่พิมพ์ พระสมเด็จ วัดเกศฯ ๗ ชั้น อีกด้านหนึ่ง โดยนักนิยมพระสมเด็จรุ่นใหญ่ในวงการยุคแรก เป็นผู้ได้ครอบครอง...

จึงถือเป็นข้อที่พอจะพิสูจน์ ถือเป็น หลักฐาน ให้เชื่อได้ว่า พระสมเด็จฯ สองวัดนี้สร้างในคราวเดียวกัน ระหว่างปี พ.ศ.๒๔๐๙-๑๕...

พระสกุลนี้ได้รับการค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ. ๒๔๔๔ ในช่วงที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสพิษณุโลก โดยพระที่พบมีหลายพิมพ์แยกกันออกมา เช่น พิมพ์ใหญ่เข่าโค้ง, พิมพ์ใหญ่เข่าตรงธรรมดา, พิมพ์ใหญ่เข่าตรงมือตกเข่า, พิมพ์อกนูนใหญ่, พิมพ์กลางสังฆาฏิ, พิมพ์เล็ก เทวดา (อกแฟบ), พิมพ์เล็กอกนูน, และพระพิมพ์พิเศษที่มีเนื้อพระหยาบปนกรวดทราย

ปัจจุบันพระในหมวดพิมพ์เล็กได้รับความนิยมมากเนื่องจากขนาดองค์พระที่พอเหมาะ พิมพ์พระฟังดูมีมงคล และที่สำคัญคือราคาที่ยังคงสามารถหาซื้อได้ง่ายในท้องตลาด

ตัวอย่างพระองค์นี้ของ กชพร เวโรจน์ เป็นพระแท้ที่สามารถตรวจสอบได้ง่าย โดยฟอร์มองค์พระที่สมส่วน สวยงาม มีพิมพ์พระล่ำสันชัดจากการกดพิมพ์อย่างละเอียดและประณีต เนื้อพระมีสีเข้มจัดจากการใช้งาน มีแสงเงาจากในเนื้อที่แสดงถึงความแข็งแรงและอายุของพระ คาดว่าราคาอยู่ในช่วงหลักแสนต้นถึงกลาง

พระเลี่ยง พิมพ์บัวเม็ด จากกรุวัดประตูลี้ อ.เมือง จ.ลำพูน เป็นหนึ่งในพระสกุลจากเมืองลำพูน 9 สกุล ที่ได้รับความนิยม โดยได้รับการยกย่องเป็น “นพรัตน์มณี ศรีหริภุญไชย”

ตามบทกลอนที่กล่าวไว้ในหนังสือพระสกุลลำพูน ของ วีระชัย ไชยเจริญ ที่ว่า 'พระรอด ยอดสูงส่ง อีกพระคง คงกระพัน พระลือชื่อลือลั่น เสน่ห์นั้นต้องพระบาง พระเปิมช่วยเสริมสร้าง พระเลี่ยงล้างทางอัปรีย์ พระลบพบสิ่งดี มีสุขศรี พระรอดหลวง จามเทวี ซุ้มเรือนแก้ว ให้คลาดแคล้วในปฐพี สูงค่าหาใดมี' ซึ่งเป็นการบอกเล่าถึงยุคสมัยการสร้างและพลังอำนาจความศักดิ์สิทธิ์ของพระสกุลนี้อย่างครบถ้วน

พระองค์นี้ของ เสี่ยเกื้อกูล มานะสัมพันธ์กุล เป็นพระเลี่ยงที่คนรุ่นเก่าบอกว่าเรียกชื่อเพี้ยนจากภาษาเหนือว่า 'พระเหลี้ยม' ที่แปลว่า 'แหลม' (ตามลักษณะองค์พระ) ซึ่งมียอดแหลม และพิมพ์พระด้านหน้าเป็นพระนั่งปางมารวิชัยอยู่ภายในซุ้มศิลปะลพบุรี มีเดียรถีย์ (ยักษ์) นั่งซ้ายขวาเหนือฐานลูกแก้ว โดยมีเศียรช้างปรากฏรองรับด้านล่างอีกชั้นหนึ่ง

พิมพ์พระของพระเลี่ยงมีทั้งหมด 2 พิมพ์หลัก คือ พิมพ์บัวเม็ดและพิมพ์บัวเหลี่ยม

พระเลี่ยงสามารถพบได้จาก 4 กรุ โดยกรุแรกคือ กรุวัดประตูลี้ พบทั้งพิมพ์บัวเม็ด (ซึ่งพบที่นี่เพียงแห่งเดียว) และพิมพ์บัวเหลี่ยม เนื้อพระค่อนข้างหยาบและมีเม็ดแร่ปน สีเนื้อพระมีทั้งขาว น้ำตาล และเขียว ส่วนเนื้อเขียวพบได้ที่นี่เป็นส่วนใหญ่ อีกกรุหนึ่งคือกรุวัดมหาวัน ที่พบพระที่มีองค์ใหญ่ล่ำ เนื้อละเอียด และหายาก ทำให้ได้รับความนิยมสูงเช่นเดียวกับกรุวัดประตูลี้

กรุวัดดอนแก้ว พบพระพิมพ์บัวเหลี่ยมเนื้อละเอียด มีตำหนิที่ซอกรักแร้ขวามีเส้นขีดขวาง ส่วนกรุวัดดอยติ ก็เป็นพระพิมพ์เดียวกับกรุวัดดอนแก้ว แต่เนื้อพระจะหยาบกว่า และลักษณะการปาดหลังแตกต่างกันไป

พระปิดตาพิมพ์ตะพาบของหลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม จากวัดสะพานสูง อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี เป็นองค์ที่มีสภาพสวยสมบูรณ์ พิมพ์พระคมชัดและลึก รูปทรงสวยงามสมส่วน เคลือบรักแห้งเก่าจนเห็นร่องรอยของอายุ แต่ยังคงความสมบูรณ์แบบเต็มร้อย

ในตอนแรกยังคิดในใจว่าไม่น่าเชื่อว่าจะยังมีพระองค์นี้ให้ได้ชม แต่เมื่อเห็นชื่อเจ้าของ 'โป่ยเสี่ย-ไชยทัศน์ เตชะไพบูลย์' ซึ่งเป็นที่ยกย่องในวงการว่าเป็นเสาหลัก ก็รู้ทันทีว่านี่คือพระเครื่องทรงคุณค่า ที่ได้รับการเก็บรักษามานานปีอย่างดี เพราะชื่อเสียงของเจ้าของการันตีว่าพระในครอบครองทุกองค์ล้วนเป็นพระดีเกรดพรีเมียม

หลายองค์ในครอบครองของท่านมีชื่อเสียงจนกลายเป็นตำนานในวงการพระเครื่อง และท่านยังคงเป็นนักสะสมพระเครื่องที่ไม่เคยห่างหายจากวงการเลย ทุกวันนี้ท่านยังคงเดินหน้าแสวงหาพระดี พระดังองค์งามๆ อยู่เสมอ ถ้าพบเจอองค์ไหนที่ถูกใจ ก็จะเช่ามาเป็นของสะสม

ต่อมาคือรูปเหมือนลอยองค์ เนื้อเงิน บรรจุกริ่ง พ.ศ.๒๕๑๖ ของหลวงปู่แหวน สุจิณโณ จากวัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว จ.เชียงใหม่ พระอริยสงฆ์แห่งภาคเหนือที่มีชื่อเสียงและเป็นที่เคารพนับถือของชาวไทย และประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียง ด้วยวัตรปฏิบัติที่แท้จริงและศีลธรรมที่สูงส่ง

พระปิดตาพิมพ์ชะลูดองค์นี้ เป็นพระที่สร้างขึ้นในยุคหลวงปู่เอี่ยม ปฐมนาม วัดสะพานสูง อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี ซึ่งเป็นหนึ่งในพระลงกรุที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2534 ได้สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับวงการพระเครื่องในขณะนั้นอย่างมาก ด้วยความงดงามและความสมบูรณ์ขององค์พระ

ในยุคที่เซียนพระทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นต่างก็วิ่งเข้าออกวัดสะพานสูงเพื่อลงมือซื้อ-ขายพระกันอย่างคึกคัก องค์พระสวยๆ มูลค่ากลับพุ่งทะยานสูงจนถึงหลักแสนบาท ทำให้เกิดการปลอมแปลงพระเครื่องอย่างหนักจนยากที่จะแยกเก๊แท้ได้

จนกระทั่งมีเซียนพระมืออาชีพออกมาเผยแพร่ความรู้ในการแยกแยะพระแท้จากพระเก๊ได้อย่างชัดเจน ทำให้ผู้คนเริ่มกลับมาสนใจพระเครื่องอีกครั้ง โดยเฉพาะพระสภาพเดิมๆ ระดับแชมป์ ซึ่งตอนนี้กลายเป็นพระที่มีมูลค่าหลายแสนบาทและได้รับการยอมรับจากวงการ

การปิดท้ายการสะสมพระครั้งนี้ด้วยการแนะนำ เขี้ยวเสือแกะ หุบปาก (หน้าแมว) หลวงพ่อปาน ติสสโร วัดมงคลโคธาวาส อ.บางบ่อ จ.สมุทรปราการ ที่เป็นพระที่พบในหลายขนาดและรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นขนาดเล็กหรือขนาดใหญ่ พร้อมด้วยลักษณะพิเศษของเขี้ยวซีกและเขี้ยวกลวง

เนื้อเขี้ยวสีเหลืองที่มีความเก่าจับใจ เป็นปัจจัยสำคัญในการพิจารณาว่าองค์พระนี้แท้หรือเก๊ การพิจารณาไม่เพียงแต่ดูที่อายุของเนื้อเขี้ยวเท่านั้น แต่ยังต้องพิจารณาฝีมือของช่างที่แกะ โดยเฉพาะลายมือจารอักขระที่ต้องเป็นลายมือเดียวกันกับของพระคุณลุงในภาพนี้

ลุงเสริม เจ้าของสวนมะม่วงจากเมืองสมุทรสาคร มีลูกชายชื่อศานิตย์ ที่เมื่อเรียนจบ ม. 6 ก็สอบได้สิทธิ์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพฯ โดยต้องไปพักอยู่หอพักของมหาวิทยาลัย และลุงเสริมก็รู้สึกเป็นห่วงลูกชายอย่างมากในช่วงนั้น

ด้วยความห่วงใยในตัวลูกชาย ลุงเสริมจึงให้เหรียญรุ่นแรกของหลวงพ่อแดง วัดเขาบันไดอิฐ จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเคยบูชามาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ มาให้ลูกชายใส่ติดตัวเพื่อคุ้มครอง ก่อนจะสึกไปตามกาลเวลา

เมื่อถึงเวลาปิดเทอมแรก ลูกชายกลับบ้าน แต่ไม่ได้ใส่เหรียญหลวงพ่อแดงที่ลุงเสริมให้ไป ทำให้ลุงเสริมถามถึงเหตุผล ซึ่งได้คำตอบว่าทำเหรียญหายไปแล้ว ลุงเสริมก็ทำใจได้ว่ามันหายไปจริงๆ แต่เมื่อถึงวันลูกกลับอีกครั้ง เขาก็ยังเป็นห่วงและบอกให้เมียเอาพระวัดปากน้ำที่ให้ไว้ไปให้ลูกชายใส่ติดตัวแทน

ครั้งนี้ลูกหายตัวไปนานจนกระทั่งปิดเทอมก็ไม่กลับบ้าน โทรศัพท์มาบอกว่าเรียนพิเศษอยู่ ด้วยความเป็นห่วง พ่อแม่จึงไปหาลูกที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และพบว่าลูกบอกว่าไม่ได้กลับบ้านเพราะทำพระหาย แต่ความจริงคือเอาพระไปขาย ถึงแม้จะรู้ความจริงก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่บอกว่าให้หากลับบ้านบ้าง เพราะพ่อแม่เป็นห่วงลูกเสมอ...

ก่อนที่แม่จะกลับ ก็ถามว่า พ่อไม่มีอะไรดีๆ ให้ลูกไว้ปกป้องตัวเองบ้างหรือ ลุงเสริม ยิ้ม แป้นตอบกลับเสียงดังว่า มีสิ แล้วลูกชายก็ตาโตด้วยความดีใจว่าได้พระดีๆ ต่อมาเงียบไปเมื่อพ่อหยิบหนังสือตำราพระคาถา๑๐๘ ขึ้นมาให้ลูก บอกว่าเลือกใช้ได้ตามใจ แล้วหายก็ไม่เป็นไร อามิตตพุทธ.

สีกาอ่าง