เคยสงสัยไหม? แผ่นเนื้อรักที่มีสีดำ สีดำแกมน้ำตาล หรือสีแดงในซอกซุ้มหรือบริเวณนอกซุ้มที่คล้ายสีชาดในวันนี้เป็นสีอะไร?
ทำไมเนื้อบางส่วนถึงไม่หลุดลอกออกไปเหลือแต่เนื้อขาวอมเหลืองเหมือนที่พบเห็นในพื้นผนังหรือแผ่นหลังของบางพระพิมพ์?
คำตอบคือ ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยบางประการ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ เมื่อมีผู้ถวายทองเปลวมาสมัยที่สมเด็จพุฒาจารย์โตกำลังก่อสร้างพระสมเด็จที่วัดระฆัง... ท่านใช้คติการสร้างพระพุทธรูปในการสร้างพระพิมพ์ให้สวยงาม โดยการปิดทองบนพระพิมพ์
ก่อนที่จะปิดทองนั้น ต้องหาซื้อรักน้ำเกลี้ยงซึ่งเป็นของดีที่ท่านกล่าวไว้ว่าต้องนำเข้าจากประเทศจีนเท่านั้น
ตามประวัติศาสตร์, สมเด็จวัดระฆังถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2410 จนถึงปีนี้ (พ.ศ. 2567) เวลาผ่านไปแล้ว 157 ปี เมื่อพิจารณาจากธรรมชาติของเนื้อพระปูนผสมตังอิ้วก็จะเห็นว่าแห้งเก่าตามการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ ซึ่งผลึกจากเนื้อรักที่เคยปิดทองก็แปรเปลี่ยนไปเช่นกัน
พระแต่ละองค์อยู่ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน บางองค์เก็บไว้บนหิ้ง ก็จะมีสภาพต่างจากที่ถูกนำไปเลี่ยมติดตัวใช้ บางองค์เจ้าของอยากลอกรักออกเพื่อเปิดเผยเนื้อทองให้เห็นเต็มตา ซึ่งเป็นเรื่องของการตลาดที่กดดันอีกทาง
ด้วยปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ จึงทำให้สมเด็จวัดระฆังที่เราพบเห็นในปัจจุบันมีจำนวนน้อยที่ยังคงรักทองอยู่เต็มองค์ หลายองค์เหลือแค่เนื้อรักติดบ้าง บางองค์น้อย บางองค์มาก หรือในบางกรณีเป็นพระที่เหลือแค่เนื้อเปลือยเปล่าๆ เห็นกันมากกว่า
ไม่นานมานี้ มีแนวโน้มที่นิยมพระสมเด็จที่มีเนื้อขาวๆ ซึ่งกลายเป็นค่านิยมตามพระสมเด็จบางองค์ที่มีราคาแพงจนถึงหลักร้อยล้าน
ก่อนที่จะถึงหลักสิบล้านนั้น เมื่อประมาณ 25 ปีที่แล้ว พระสมเด็จปลอมยังไม่ได้รับการพัฒนามากเท่าไร แต่เมื่อได้ความมั่นใจว่า พวกพระที่ขายในราคาสิบล้านนั้นเป็นของจริง สมเด็จวัดระฆังที่สวยๆ ที่มีน้ำหนักเฉลี่ย 3-5 กรัมกลับแพงกว่าเพชรน้ำดีเม็ดโตๆ จนทำให้พระปลอมฝีมือดีๆ ถูกผลิตออกมามากมายตามมา
พูดถึงระดับความนุ่ม ก็นุ่มใกล้เคียง ต้องการระดับความแกร่ง เขาก็ทำตาม ริ้วรอยธรรมชาติ เม็ดมวลสาร กากดำ เม็ดแดง ก้อนขาว กรวดเทา ฯลฯ มีตามทุกอย่าง
พระสมเด็จสวยๆ เนื้อเกลี้ยงขาวๆ ตัวอย่างองค์เกศสะบัดก็ได้...พระปลอมทำออกมา จนช่วยกันส่องแล้วส่องอีก ถึงขนาดเซียนตลาดพระ ต้องฮั้ว 5 เซียน 8 เซียน ซื้อองค์เดียว ...นั่นระดับความยากเฉียบขาดถึงขนาดนั้น
สถานการณ์นี้ ค่านิยมสภาพพระสมเด็จ ก็เปลี่ยนไป ดูจากหนังสือพระแท้มาตรฐาน ในช่วงเวลาราวสิบปี...พระเนื้อขาวสะอาดเกลี้ยงเกลา...แทบจะไม่มีเลย
ร้อยละกว่าเก้าสิบ...พระแท้ที่วงการซื้อ ขาย...เป็นพระที่มองผาดๆ กระดำกระด่าง เห็นฝ้ารักสีดำ สีน้ำตาล เด่นสะดุดตา...บางองค์ล้างรักออกหมด เหลือฝ้ารักซึมซับเห็นเป็นสีโกโก้เข้มข้น
เป็นอันว่า วงการเริ่มโหยหาพระสมเด็จแท้...ที่ยังเหลือเนื้อรัก ยิ่งมากยิ่งดี ดูจะยิ่งแพง เหลือรักน้อยก็ไม่ว่า แต่จะต้องเหลือเอาไว้ นี่คือลายเซ็นพระสมเด็จแท้ นี่คือหลักฐานสำคัญ ช่วยตัดสินใจ ก่อนจะจ่ายเงิน
มาถึงบททดสอบของสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์ที่ปรากฏในคอลัมน์จากข้อมูลใน Mytour ออนไลน์ เราจะเห็นว่าเนื้อรักที่ติดอยู่ในส่วนบนมีสีชาดแดง และบางส่วนยังคงมีเนื้อทองเปลว แต่เมื่อมองไปที่มุมขวาล่างจะพบว่าเนื้อรักในส่วนนี้หนามีสีดำ ซึ่งถ้าเราย้อนกลับไปศึกษาในบทเรียนเก่าจะสามารถทำความเข้าใจได้ดีขึ้น
เนื้อรักที่เคยแยกออกมาเป็นรักดำหนาและรักน้ำเกลี้ยงที่มีสีดำแกมน้ำตาล ซึ่งในพิมพ์ใหญ่องค์กำนันมานะที่สร้างสถิติราคา 60 ล้าน จะเห็นได้ว่าเนื้อรักด้านหลังมีสีดำขณะที่ขอบสี่ด้านกลับเป็นสีแดงเหมือนสีชาด แต่ในความจริงแล้ว มันคือเนื้อรักเดียวกัน
หากเราพิจารณาจากด้านหน้าอาจจะมีข้อสงสัยอยู่บ้าง แต่เมื่อพลิกไปที่ด้านหลังขององค์พระ เราจะพบว่าธรรมชาติของพระองค์นี้สมบูรณ์แบบและงดงามตามสไตล์ของสมเด็จวัดระฆังแท้ ที่เคยมีคำกล่าวไว้ว่า หากไม่ต้องการดูที่หน้าเพียงแค่ดูที่หลังของพระองค์นี้ก็สามารถซื้อได้โดยไม่ต้องลังเล
คลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม
Buzz
