ในวันที่ 'เสธ.ดอลลาร์' กลายเป็นดวงตาให้ 'คุณหญิงแมงมุม' พร้อมเผยความลับที่ไม่เคยถูกเปิดเผยมาก่อน

คู่รักที่แม้ต้องเผชิญกับอาการเจ็บป่วย แต่ความรักและความหวานยังคงเต็มเปี่ยม คุณหญิงแมงมุม - ม.ร.ว.ศรีคำรุ้ง ยุคล และ เสธ.ดอลลาร์ - พลตรี พัชร รัตตกุล เปิดใจครั้งแรก หลังจากที่เสธ.ดอลลาร์ประสบเหตุการณ์หัวใจหยุดเต้นไป 12 นาที แม้ชีวิตต้องเผชิญอุปสรรค แต่พวกเขายังคงจับมือกันและให้กำลังใจกัน ผ่านทุกความท้าทาย พร้อมเปิดเผยความลับที่ เสธ.ดอลลาร์ ไม่เคยบอกกับ คุณหญิงแมงมุม มาก่อน งานนี้ทำให้ทีมงานน้ำตาซึมไปตามๆ กัน ร่วมต้อนรับเดือนแห่งความรักด้วยเรื่องราวที่อบอุ่นใจในรายการ WOODY EXCLUSIVE

คุณหญิงแมงมุม : นี่คือรายการแรกที่แมงมุมได้มาร่วมออกค่ะ

ทำไมถึงเลือกย้ายมาอยู่เชียงใหม่ครับพี่ดอลลาร์ ?

คุณหญิงแมงมุม : เราชอบเชียงใหม่มาอยู่แล้ว

เสธ.ดอลลาร์ : เราชอบเชียงใหม่มาตลอด แต่จริงๆ แมงมุมอยู่โรงพยาบาลมาเป็นปี ตั้งแต่ปี 61 ที่เริ่มป่วยจนถึงปี 62 ที่ต้องอยู่ในโรงพยาบาลเกือบตลอดเวลา 99% ดังนั้นเราก็คิดว่าอยากให้เขาออกจากโรงพยาบาลบ้าง ถ้ามีปัญหาก็ไปหาหมอ ไปฟอกไตที่โรงพยาบาลในเมือง แต่เชียงใหม่มันเหมาะสมที่สุด เพราะเขาชอบที่นี่ ทั้งอากาศ อาหาร และธรรมชาติ หลังจากอยู่ที่โรงพยาบาลมา 2 ปี พอมาอยู่เชียงใหม่ หมอก็เชื่อมต่อกับหมอที่นี่ได้แล้วก็พาไปฟอกไตอาทิตย์ละ 3-4 ครั้ง สำหรับแมงมุมที่ไตพังแล้วต้องรอปลูกถ่ายไตจากสภากาชาด ตอนนี้รอการปลูกถ่ายไตในระหว่างนี้ก็ต้องฟอกไต

รอนานแค่ไหนแล้วครับพี่ดอลลาร์ ?
เสธ.ดอลลาร์ : 2 ปีแล้วครับ
 

ล่าสุดพี่ไปทำอะไรที่กรุงเทพฯครับ ?

เสธ.ดอลลาร์ : ตอนนั้นอาการไม่ดีเพราะติดเชื้อจากโรค SLE ที่เขาเป็น ทานยากดภูมิมากทำให้มีความเสี่ยงติดเชื้ออยู่เสมอ และมันก็อันตรายมาก เมื่อเขามีอาการตับอ่อนอักเสบจากโรคที่เป็น ทำให้ปวดท้องมาก จึงต้องเข้าโรงพยาบาลที่เชียงใหม่ อยู่ที่นั้น 4-5 วันอาการไม่ดี เกล็ดเลือดลดลงเยอะ จึงตัดสินใจพากลับกรุงเทพฯเพื่อไปพบหมอทีมที่รักษามา 2 ปีแล้ว

ภาพที่ทำให้ผมจำแมงมุมได้ก็คือเขามีความสุขจากการทำละคร แล้วคุณคิดถึงอะไรเกี่ยวกับการทำคอนเทนต์มากที่สุด ?

คุณหญิงแมงมุม : ทุกอย่างเลยค่ะ มันสนุกและให้ความรู้สึกเหมือนปลดปล่อยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา ได้ใช้จินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ค่ะ

แมงมุมทำหลายสิ่งตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น เขามีความคิดสร้างสรรค์และชอบออกแบบ ชอบดีไซน์ วันนี้ยังมีโอกาสได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์อยู่ไหม ?

คุณหญิงแมงมุม : กำลังจะมีโอกาสทำมิวสิควีดีโอค่ะ รับหน้าที่กำกับมิวสิควีดีโอให้กับวง The Keylookz ที่เราได้ฟังเพลงของเขามานานแล้ว และยังสนิทกันมาก พอเขาบอกให้เราถ่าย MV ก็รู้สึกดี แต่บอกเขาว่ามองไม่เห็นเลยว่าจะถ่ายยังไง พี่ดอลลาร์เลยช่วยอธิบายสิ่งที่อยู่ในสมองให้กับ DOP ที่เคยร่วมงานกับแมงมุมมาแล้ว พี่ดอลลาร์ก็เป็นเหมือนตาของแมงมุมเลยค่ะ

เสธ.ดอลลาร์ : ใช่ พี่คิดว่าได้ในระดับหนึ่ง

คุณหญิงแมงมุม : ชินมากค่ะ ช้อปปิ้งให้ทุกอย่าง เลือกเสื้อผ้าให้หมดเลยค่ะ

คุณหญิงแมงมุม : ไม่ทราบค่ะ

เสธ.ดอลลาร์ : พี่ก็อธิบายให้เขาฟังแล้วนะ

คุณหญิงแมงมุม : บอกให้เขาจับ บอกสี บอกสไตล์ค่ะ

เสธ.ดอลลาร์ : เขาจะถามทุกขั้นตอน เราต้องอธิบายให้เขาฟังทุกรายละเอียด ตั้งแต่ตอนเลือกของมาแล้วก็อธิบายให้เขาฟังจนถึงตอนใส่เสร็จ เราก็ยังต้องอธิบายให้เขาฟังอีก

คุณหญิงแมงมุม : ว่าแมทช์กับอะไรค่ะ อย่างวันนี้แว่นตาที่พี่ดอลลาร์เลือกมา

แมงมุมรู้ไหมว่าคุณเดินทางไปที่ต่างๆ เยอะมาก ?

คุณหญิงแมงมุม : ก็ไม่ได้ไปไหนเยอะแยะค่ะ ส่วนใหญ่ที่ไปก็จะเป็นงานแต่งงานของเพื่อนสนิท พอดีว่ามีเพื่อนแต่งงานพร้อมกัน 3 คน ก็เลยรู้สึกว่าไปเยอะ แต่จริงๆ แล้วส่วนใหญ่จะอยู่โรงพยาบาลมากกว่า

มันเป็นความสุขที่สุดสำหรับแมงมุมไหม เรื่องการแต่งตัว ?

คุณหญิงแมงมุม : จริงๆ แล้วการทำงานคือความสุขที่สุดสำหรับแมงมุมค่ะ และตอนนี้ยังมีโปรเจกต์ใหม่ คือทำน้ำจิ้มที่มีรสชาติคล้ายๆ น้ำจิ้มไก่หวาน ใช้ชื่อว่าไก่ย่างเสือใหญ่ วางขายที่ฟู๊ดแลนด์และซุปเปอร์มาร์เก็ตต่างๆ ค่ะ

เสธ.ดอลลาร์ : จำได้ครับว่าเราเคยพูดว่า จะดูแลเขาจนกว่าจะตาย

แล้วสิ่งที่ทุกคนเห็นว่า พี่ดูแลเขาได้ดีมาก เหมือนทั้งสองคนเกิดมาเพื่อกันและกัน พี่ดอลลาร์ตื่นมาแล้วคิดถึงแมงมุมเป็นอันดับแรกเลยใช่ไหม?

เสธ.ดอลลาร์ : ใช่ครับ นึกถึงเขาเป็นอันดับหนึ่งเลย แต่ก็ยังมีสิ่งอื่นๆ ที่ต้องคิดถึง พี่ยังต้องทำงาน แต่แมงมุมก็ยังเป็นอันดับหนึ่งเสมอสำหรับพี่ครับ

การแบ่งเวลาของพี่ดอลลาร์ทำอย่างไรบ้างครับ?

เสธ.ดอลลาร์ : ก็ยากเหมือนกันครับ แต่ก็ทำได้ เรามีเวลาแค่ 24 ชั่วโมงเท่านั้น แต่พี่ก็สามารถอยู่กับแมงมุมตลอดทั้งวันทั้งคืนได้ โดยที่มีทีมงานที่แข็งแกร่งช่วยบริหารงานให้ แล้วก็จัดเวลาไปดูแลแมงมุมด้วยครับ

หลายคนอาจไม่ทราบว่าแมงมุมเคยเสียชีวิตไปแล้วครั้งหนึ่ง เนื่องจากภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน ขณะที่รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล โดยหัวใจหยุดเต้นไปนานถึง 12 นาที

คุณหญิงแมงมุม : ใช่ค่ะ แมงมุมเคยหัวใจหยุดเต้นไป 12 นาที

เสธ.ดอลลาร์ : วันที่ 18 พฤศจิกายน แมงมุมหัวใจวายไป 12 นาทีในขณะฟอกไตที่โรงพยาบาล วันนั้นเป็นวันที่พี่ไม่เคยออกไปไหนเลย แต่วันนั้นพี่ต้องไปธนาคาร แมงมุมเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบาย หายใจไม่ค่อยออก พี่ก็เริ่มบอกหมอให้มาดูอาการ หมอเลยเปลี่ยนเครื่องช่วยหายใจเป็นแบบ High Flow แล้วอาการก็ดีขึ้น พี่บอกหมอว่าขอครึ่งชั่วโมง พอเสร็จธุรกรรมก็ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลว่าแมงมุมหัวใจหยุดเต้น พี่วิ่งขึ้นรถจากสยามสแควร์ใช้เวลาประมาณ 10 นาที โทรไปที่โรงพยาบาล 3 ครั้ง ครั้งแรก 3 นาทีไม่มีชีพจร ครั้งที่สอง 6 นาทีไม่มีชีพจร ครั้งที่สาม 10 นาทียังไม่มีชีพจร พี่เริ่มทำใจแล้ว แต่พอถึงโรงพยาบาลนาทีที่ 11 เขาก็โทรมาบอกว่าหัวใจกลับมาแล้ว พี่ดีใจเหมือนถูกลอตเตอรี่ โชคดีที่เขาอยู่โรงพยาบาล เครื่องมือครบครัน และหมอที่ดูแลเขาก็เตรียมตัวดีตั้งแต่แรก ช่วยปั๊มหัวใจทันทีตั้งแต่วินาทีแรกที่หัวใจหยุดเต้น ทำให้ออกซิเจนไปเลี้ยงสมองตลอดเวลาจึงไม่มีความเสียหายถาวรกับสมอง

ตอนที่เกิดหัวใจวาย เล่าให้พี่วู้ดดี้ฟังหน่อยว่าตอนที่ไปเป็นยังไง แล้วตอนที่กลับมาเป็นยังไง ?

คุณหญิงแมงมุม : ตอนที่ไปก็ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ พอตื่นมาก็ยังไม่รู้สึกอะไรเหมือนกัน มันเหมือนหลับมากกว่า ก็เลยบอกพี่ดอลลาร์ว่าที่เขาบอกว่าเห็นแสงขาวหรือเห็นอะไรแบบนั้น โกหกทั้งนั้นเลย เราไม่เห็นอะไรเลยค่ะ

เสธ.ดอลลาร์ : เขาโคม่าไปสองวัน เราก็อยู่ในความทุกข์มาก ไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นไหม และถ้าฟื้นแล้วจะเป็นอย่างไร ไม่มีใครสามารถตอบได้ แม้แต่หมอก็ไม่อาจบอกได้

เสธ.ดอลลาร์ : คิดบ้าง แต่พี่ก็ยังคงมีความหวัง เพราะเขาสู้เต็มที่

แมงมุมเอากำลังใจมาจากไหนเล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ ?

คุณหญิงแมงมุม : กำลังใจส่วนใหญ่ได้จากพี่ดอลลาร์ จากครอบครัว และจากเพื่อนๆ คือแมงมุมโชคดีที่คนรอบข้างให้การสนับสนุน และทำให้มุมรู้สึกอบอุ่นใจ พร้อมกับกำลังใจที่มาอย่างต่อเนื่อง

หลายคนกลัวเรื่องการจากลา พี่ดอลลาร์และแมงมุมกลัวไหม ?

เสธ.ดอลลาร์ : ไม่กลัวหรอก พี่คิดว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ สักวันหนึ่งทุกคนต้องไป ในช่วงเวลาที่เรายังอยู่ พี่คิดว่าเราควรให้ความสำคัญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีในแต่ละวัน และทำให้ดีที่สุดโดยไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

คุณหญิงแมงมุม : ไม่ค่ะ แมงมุมคิดว่าได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่แล้ว ตอนวัยรุ่นก็เที่ยวแบบสุดๆ ตอนทำงานก็เต็มที่ ทุกอย่างเหมือนเราได้ผ่านช่วงเวลาที่แฮปปี้มา ก็เลยไม่เสียดายอะไรเลย

เสธ.ดอลลาร์ : PDR คือ พัชร ดอลลาร์ รัตตกุล พี่ชอบนาฬิกาแบบนี้อยู่แล้ว เพราะมันเป็นเอกลักษณ์ของพี่ แต่วันที่แมงมุมเขาหัวใจวายและอยู่ในอาการโคม่า พี่ไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นหรือไม่ จะกลับมาเป็นยังไง มันรู้สึกเศร้ามาก พี่นั่งรออยู่ที่ ICU 3-4 วัน พี่เลยตัดสินใจให้ลูกน้องไปสลักข้อความนี้ไว้บนตัวนาฬิกา มันเป็นความรู้สึกในใจที่อยากจะบอกว่า พี่เชื่อว่าเขาจะกลับมาอย่างแข็งแรง ด้วยกำลังใจและรอยยิ้มที่พี่เคยเห็นจากเขา ลูกน้องเลยช่วยสลักข้อความนี้และเอากลับมาให้พี่

บอกเขาไหม ?

เสธ.ดอลลาร์ : ไม่ได้บอก

คุณหญิงแมงมุม : แมงมุมไม่รู้เรื่องเลย สลักตรงไหนคะ

เสธ.ดอลลาร์ : นาฬิกาที่พี่ชอบ สลักข้อความไว้ที่ด้านหลังว่า Waiting For When your come back with strength and smile again ( รอคอยวันที่เธอกลับมา พร้อมกับกำลังใจและยิ้มอีกครั้งหนึ่ง ) กอด

เสธ.ดอลลาร์ : เขาต้องกลับมาเดินได้ พี่มีความเชื่อมั่นนะ พี่เชื่อว่าในระยะเวลาไม่เกินปี เขาจะกลับมาสมบูรณ์แบบอีกครั้ง