
การนำสิ่งของต่าง ๆ เช่น แผงเหล็ก เก้าอี้ หรือวัตถุอื่น ๆ มาวางบนถนนสาธารณะเพื่อจับจองพื้นที่ให้ตนเองหรือผู้อื่น โดยการกีดขวางทางสัญจรนั้น ถือเป็นการละเมิดพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ.2535
ในกรณีที่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล สามารถดำเนินการได้ตามปกติ
สำหรับพื้นที่สาธารณะ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 114 ได้ระบุไว้ว่า
“ไม่อนุญาตให้บุคคลใดวาง ตั้ง ยื่น หรือแขวนสิ่งของใด ๆ หรือกระทำการใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดการกีดขวางการจราจร ยกเว้นกรณีที่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร โดยหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรจะอนุญาตได้เฉพาะในกรณีที่มีความจำเป็นและเป็นการชั่วคราวเท่านั้น ผู้ที่ฝ่าฝืนข้อกำหนดในวรรคแรก นอกจากจะมีความผิดตามมาตรา 148 แล้ว หัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรยังมีอำนาจสั่งให้ผู้ฝ่าฝืนรื้อถอนหรือเคลื่อนย้ายสิ่งกีดขวางดังกล่าว หากไม่ปฏิบัติตาม หัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรมีสิทธิ์ดำเนินการรื้อถอนหรือเคลื่อนย้ายได้”
มาตรา 148 กำหนดโทษสำหรับผู้ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 114 วรรคหนึ่ง โดยมีโทษปรับไม่เกิน 500 บาท นอกจากนี้ยังอาจมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 385 ซึ่งระบุว่า
“บุคคลใดที่กีดขวางทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย จนอาจก่อให้เกิดอันตรายหรือความไม่สะดวกในการจราจร ด้วยการวางหรือทิ้งสิ่งของ หรือกระทำการใด ๆ โดยไม่จำเป็น จะต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท”
การติดป้ายห้ามจอดรถนั้น ถือเป็นการสร้างสัญญาณหรือเครื่องหมายจราจร หากไม่ได้เป็นเจ้าพนักงาน อาจมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจร พ.ศ. 2522 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 28 ที่ระบุว่า “ห้ามบุคคลใดนอกจากเจ้าพนักงานจราจรหรือเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ทำ ติดตั้ง หรือแสดงสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรในพื้นที่ที่ผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติกำหนดตามมาตรา 21”
ซึ่งทำให้เจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจในการยึด รื้อถอน ทำลาย หรือกำจัดสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรนั้นได้ ตามมาตรา 30 ที่กำหนดให้สัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรที่ถูกสร้าง ติดตั้ง หรือแสดงในทางโดยฝ่าฝืนมาตรา 28 หัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจยึด รื้อถอน ทำลาย หรือทำให้สัญญาณหรือเครื่องหมายนั้นสิ้นสุดลงได้
